U potraznji…covjeka i Plemenitosti

U potraznji Plemenitosti ,i plemenitosti,covjek susrece ,cesto se i navukava na ono sto ga presrece, sud zavidnosti za djavolsku pakost.Ovo i jeste sva ljudska nesreca koja egzistira bez obzira na znanje i nauku.Dakako,,nije moguce zavidniku dokazati pakost kao sto nije moguce da se bez logicnih referenci morala etike i bitisanja shvati zavidnost i pakost.Ovu tvrdnju mogu dokazati kroz fakte koje covjeka dave dok se ispisuje bosanskim covjekom kao biljeznik vlastitog prozimanja koristeci um za cula i cula za logiku da dusi udovoljim kada me pali i gasi svojim bitkom.Nikako kao teoreticar jer je to najzadnje za cime bi se poveo objasnjavajuci sebe u pitanju :tko sam ja?nudeci se znanstvenikom kroz TEOREME..Nije dojam sto i osjecaj jer je dojam uslovljen sa culom dodira,sluha,vida,okusa,mirisa …da nastane misljenje ,potom i subjektivno znanje ,o osjetilima koja se reflektiraju na dato prozimanje.Kada se divim paleti boja na cvijetnom pulsu to ja ne trazim argumente za svoju impresiju vec ocevidnu ,i dozivljenu, umjetnost neponovljivog Pocela koristim za sopstveni korijen koji ce dati ono sto je impresijom ,znanje kao spoznaju,dok se ogledam na razbijenom zrcalu multipliciranih mogucnosti.

Komentariši